1 Dollar British Trade Dollar

Pierwotnie znane jako "brytyjski dolar", monety te zostały po raz pierwszy wyprodukowane w 1895 roku w odpowiedzi na prośbę Izby Handlowej Hongkongu (przy wsparciu ze strony Straits Settlements) o monety, które zastąpiłyby coraz rzadsze meksykańskie srebrne peso (znane w języku angielskim jako meksykański "dolar"), które stanowiły podstawę waluty w tych koloniach i innych częściach Azji Wschodniej. Monety zostały wybite, głównie w Indiach, w standardzie nieco niższym niż peso (416 ziaren, próba .900, tak jak w przypadku dolarów hongkońskich z lat 60. XIX wieku), ale zostały dopuszczone do obiegu w Hongkongu, Cieśninach Osadniczych i Labuanie wraz z meksykańskim peso. Od samego początku przewidywano, że monety te będą krążyć poza tymi koloniami i wkrótce stały się znane jako "brytyjski dolar handlowy". Więcej szczegółów można znaleźć w raporcie Mennicy Królewskiej z 1894 roku.

W 1903 roku nowa moneta dolarowa została wprowadzona do obiegu w Straits Settlements. Została ona wybita w tym samym standardzie co brytyjski dolar handlowy i zastąpiła go w obiegu. Przyjęcie dolara cieśniny przez Labuan w 1905 r. sprawiło, że Hongkong pozostał jedyną brytyjską kolonią używającą tych monet. Pod koniec lat dwudziestych XX wieku głównym zastosowaniem brytyjskich dolarów handlowych w Hongkongu było działanie jako zabezpieczenie banknotów emitowanych przez banki Hongkongu. W grudniu 1935 r. Hongkong opuścił standard srebra, a rząd wyemitował banknoty dolarowe będące prawnym środkiem płatniczym, które zastąpiły monety. Produkcja brytyjskiego dolara handlowego została wstrzymana, a prawie wszystkie monety z datą 1935 zostały stopione.

Brytyjskie dolary handlowe nigdy nie były w obiegu w Wielkiej Brytanii i nigdy nie miały ustalonej wartości w funtach szterlingach. Podana tutaj wartość nominalna, 2 szylingi i 4 pensy, to wartość, na jaką ustalono dolara cieśninnego w 1906 r., kiedy kolonia ta opuściła standard srebra. Został on wybrany jako reprezentatywny kurs wymiany, ale należy pamiętać, że przy cenie srebrnego kruszcu wahającej się od 1 szylinga do 7 szylingów 5½ pensa za uncję trojańską, wartość brytyjskiego dolara handlowego w funtach szterlingach wahała się w okresie jego produkcji od 9,4 pensa (w 1931 r.) do 5 szylingów 9,8 pensa (w 1920 r.).

Projekt rewersu zawierał nominał w chińskich znakach i malajskim alfabecie (często spotykany ze znakami cięcia, które nie umniejszają wartości - patrz poniżej).

Wybito je w trzech różnych mennicach:



Podane nakłady obejmują wszystkie odmiany dla danej mennicy i roku.

Ograniczona liczba złotych monet próbnych została wyprodukowana z oryginalnych matryc, ale nie wiadomo, kiedy i przez kogo.

Więcej szczegółów i dyskusję na forum na temat licznych fałszerstw tej monety można znaleźć tutaj.