Nikiel (symbol chemiczny Ni) to twardy, srebrzystobiały metal o dobrej odporności na korozję i trwałości. Nikiel został po raz pierwszy przyjęty do produkcji monet w połowie XIX wieku, początkowo w Stanach Zjednoczonych i niektórych częściach Europy, jako tania alternatywa dla srebra w przypadku małych nominałów. Czysty nikiel był używany w monetach obiegowych pod koniec XIX i na początku XX wieku, choć został w dużej mierze zastąpiony stopami miedzi i niklu, które są łatwiejsze do wybicia i bardziej ekonomiczne, a także rzadziej powodują alergie skórne. Nikiel jest również powszechnie stosowany jako materiał okładzinowy lub galwaniczny.
This is an automatic translation. The original text is:
Nickel (chemical symbol Ni) is a hard, silvery-white metal with good corrosion resistance and durability. Nickel was first adopted for coinage in the mid-19th century, initially in the United States and parts of Europe, as a low-cost alternative to silver for small denominations. Pure nickel was used for circulation coins through the late 19th and early 20th centuries, though it was largely replaced by copper-nickel alloys, which are easier to strike and more economical, and less likely to cause skin allergies. Nickel is also commonly used as a cladding or plating material.