4 Reichspfennig

Moneta ta została wyemitowana w 1932 roku w czasie Wielkiego Kryzysu. Rząd kanclerza Heinricha Brüninga zadekretował emisję tego nietypowego nominału 8 grudnia 1931 r., mając nadzieję, że zastąpi on monety 5-fennigowe, a tym samym pomoże obniżyć ceny w czasach wielkich trudności gospodarczych. Moneta nie została jednak zbyt dobrze przyjęta przez ludność, ponieważ była niewygodna w użyciu w systemie dziesiętnym, a banki i instytucje publiczne złożyły bardzo niewiele zamówień w Reichsbanku (banku centralnym). Wiele z tych monet krążyło tylko przez krótki czas i szybko wróciło do banku centralnego, pomimo instrukcji rządu, aby płacić kwoty 2 marek (jako część wynagrodzeń) w monetach 4-fennigowych. Moneta została zdemonetyzowana 1 października 1933 r. po nieco ponad roku w obiegu. Niepopularność monety wyjaśnia jej względną rzadkość w dzisiejszych czasach.

Ludność Niemiec używała kilku przydomków dla tej monety, z których większość wyśmiewała naiwną i w dużej mierze nieudaną politykę deflacyjną rządu. Najpopularniejszą nazwą w powszechnym użyciu (i do dziś pamiętaną przez kolekcjonerów monet) był "Brüning-Taler" ("dolar Brüninga", od nazwiska ówczesnego kanclerza Niemiec Heinricha Brüninga). Odmianami tej nazwy były "Brüning-Pfennig" i "Brüning-Sechser" ("Sechser" opisuje monetę 6-fennigową, co jest aluzją do niezwykłej wartości nominalnej). Berlińska gazeta "Der Tag" zorganizowała nawet konkurs na najbardziej dowcipną nazwę dla monety. Wśród propozycji nadesłanych przez czytelników znalazły się takie nazwy jak "Armer Heinrich" ("Biedny Heinrich"; od imienia kanclerza Heinricha Brüninga), "Heinrichs Taler" ("Dolar Heinricha"), "Brünette" ("brunetka", punk), "Brüning" ("dolar Heinricha"). ("brunetka", kalambur od nazwiska kanclerza), "Heini" (przydomek kanclerza), "Hilfskreuzer" ("grosz pomocniczy"), "Rettungsmedaille" ("medal ratunkowy"), "Druckknopf" ("przycisk"), "Proleten-Dollar" ("dolar biedaków"), "Pleite-Groschen" ("grosz bankructwa"), "Nottablette" ("pigułka awaryjna"), "Krisenkitt" ("kit kryzysowy"), "Young-Pfennig" ("młody grosz", od planu Younga mającego na celu uregulowanie niemieckich reparacji za I wojnę światową) i "Tributgroschen" ("grosz daninowy").