Octodrachm

AMNG III 2, pl. XVIII, 2; Traité I, 1462 i pl. XLV, 10; Svoronos, Hellénisme Primitif, P56, 5 i pl. V, 4.

Region tracko-macedoński obfitował w kopalnie złota i srebra, zwłaszcza w bogatym okręgu górniczym wokół góry Pangaeus, które były eksploatowane przez lokalne plemiona i obcokrajowców, w tym Thasian, którzy utrzymywali przyczółek na kontynencie. Bogactwa mineralne przyciągnęły również zainteresowanie Ateńczyków, którzy pokonali Tacyjczyków w 463 r. i ponownie w 375 r. p.n.e., aby przejąć ich osady na kontynencie. Oczywiste jest, że macedońscy królowie interweniowali w sprawy handlowe swoich północnych sąsiadów, ponieważ wyemitowali dużą ilość srebrnych monet w okresie od ok. 498 do ok. 369 r. p.n.e. Wkrótce potem Filip II zaanektował region Pangaean, odnosząc wielki sukces w swojej działalności wydobywczej, co pozwoliło mu i jego synowi, Aleksandrowi III, wykorzystać nowo odkryte bogactwo, aby przekształcić swoje królestwo z regionalnej w międzynarodową potęgę. Wydaje się, że produkcja monet przez plemiona w regionie miała miejsce głównie od około 530 do 450 r. p.n.e., przy czym większość emisji o dużych nominałach była najwyraźniej emitowana od około 485 do 460 r. p.n.e. Od dawna sugerowano, że te duże srebrne monety byłyby niewygodne dla lokalnych potrzeb, ale nie można tego przyjąć za pewnik. Mimo że dowody skarbowe wskazują, że były one eksportowane na Bliski Wschód, do Lewantu i Egiptu, nie wyklucza to możliwości ich lokalnego wykorzystania. Wystarczy rozważyć tradycje dużych, odlewanych z brązu pieniędzy w środkowych Włoszech, aby uzyskać bardziej dramatyczną paralelę. Srebrne monety o dużych nominałach plemion w tym regionie często miały wspólne wzory. Ta oktodrachma (lub tristatera) Orrescii, plemienia znanego tylko ze swoich monet, ma awers, który jest praktycznie identyczny z tym, który można znaleźć na monetach o tym samym nominale emitowanych współcześnie przez Edones, Ichnai i Tyntenoi. Znaczenie tego projektu, który przedstawia nagiego, brodatego mężczyznę ubranego w Causia i trzymającego dwie włócznie, prowadzącego dwa woły, bliższy z opuszczoną głową, dalszy z podniesioną głową, nie jest z pewnością znane. Postać może być pasterzem lub lokalnym bohaterem wykonującym wyczyn z jakiegoś lokalnego mitu, który być może jest przedstawiony w innym formacie na monetach Derrones, na których mężczyzna prowadzi wózek z wołami. Najbardziej powszechne jest jednak przekonanie, że postacią tą jest bóg Hermes kradnący bydło słońca. Pogląd ten może znaleźć poparcie we współczesnym dodekadrachmie Derronów (Svoronos, L'Hellénisme primitif de la Macédoine, pl. I, 8), który na awersie przedstawia mężczyznę stojącego między dwoma wołami, ale zamiast włóczni trzyma kaduceusz.