1 Crown - Elizabeth II Napoleon Bonaparte

Napoleon Bonaparte był francuskim przywódcą wojskowym i cesarzem Francuzów, który podbił znaczną część Europy na początku XIX wieku. Urodzony na Korsyce, Napoleon szybko awansował w szeregach wojskowych podczas rewolucji francuskiej. Po przejęciu władzy politycznej we Francji w 1799 roku, koronował się na cesarza w 1804 roku. Ambitny, sprytny i utalentowany strateg wojskowy, z powodzeniem prowadził wojnę przeciwko różnym koalicjom narodów europejskich i rozszerzył swoje imperium. Tworząc nowe królestwa i osadzając członków swojej najbliższej rodziny na najbardziej znanych i najstarszych tronach Europy, Napoleon wydawał się być przeznaczony do rządzenia kontynentem i być może rozszerzenia swoich rządów na inne kraje. Jednak po katastrofalnej francuskiej inwazji na Rosję w 1812 roku, Napoleon został zmuszony do abdykacji tronu dwa lata później i początkowo został zesłany na wyspę Elba.

W lutym 1815 r., po niecałym roku wygnania, Napoleon uciekł z Elby i popłynął do Francji wraz z grupą zwolenników pragnących przywrócić cesarza i imperium. W marcu powrócił do Paryża, gdzie został powitany przez wiwatujące tłumy. Król Ludwik XVIII, król Burbonów, którego rodzina została obalona w 1791 r. w wyniku rewolucji francuskiej i który został powołany z powrotem na tron francuski po abdykacji Napoleona - uciekł ze stolicy, a Napoleon rozpoczął to, co stało się znane jako jego kampania Stu Dni. Po jego powrocie do Francji koalicja sojuszników (Austriaków, Brytyjczyków, Prusaków i Rosjan), którzy uważali cesarza Francuzów za wroga, rozpoczęła przygotowania do wojny. Napoleon zebrał nową armię i planował uderzyć, zanim sprzymierzeni zdołają przeprowadzić zjednoczony atak przeciwko niemu. W czerwcu 1815 r. siły Napoleona zaatakowały Belgię, gdzie stacjonowały wojska brytyjskie i pruskie. Wojska Napoleona pokonały Prusaków w bitwie pod Ligny, ale dwa dni później, 18 czerwca 1815 r. w bitwie pod Waterloo, Francuzi zostali zmiażdżeni przez Brytyjczyków z pomocą Prusaków. 22 czerwca 1815 r. Napoleon został ponownie zmuszony do abdykacji. W październiku 1815 r. Napoleon został ostatecznie zesłany na odległą, brytyjską wyspę Świętej Heleny, która w tym czasie była częścią brytyjskiego terytorium zamorskiego obejmującego Wyspę Wniebowstąpienia. To właśnie tutaj były cesarz zmarł 5 maja 1821 roku w wieku 51 lat. Napoleon został początkowo pochowany na Świętej Helenie, ale król Orleanu Ludwik Filip zorganizował sprowadzenie jego szczątków do Francji w 1840 roku, gdzie obecnie spoczywają w grobowcu w L'Hôtel national des Invalides w Paryżu.