The Sinking of the S. S. Lusitania

Wchodząc do służby pasażerskiej z Cunard Line w 1907 roku, Lusitania kontynuowała intensywnie eksploatowaną usługę linii między Liverpoolem a Nowym Jorkiem. Po wybuchu I wojny światowej stosunki między Wielką Brytanią a Niemcami uległy jednak pogorszeniu, ponieważ obie strony stały się wrogami w ramach konfliktu. Doprowadziło to do ogłoszenia przez Niemcy wojny podwodnej na Wyspach Brytyjskich i "strefy zakazu żeglugi" dla wszystkich statków pływających pod brytyjską banderą. W dniu 7 maja 1915 r. Lusitania została zidentyfikowana przez niemieckiego U-Boota, storpedowana i zatonęła w ciągu 18 minut, zabijając ponad 60% pasażerów. Statek zatonął 11 mil od Old Head of Kinsale w Irlandii i natychmiast stał się ikonicznym symbolem amerykańskiego zaangażowania w globalny konflikt.

Przypadek restartu w Wielkiej Brytanii



Niemieckie medale typu a i d mają średnicę 57 mm, podczas gdy medale brytyjskie mają średnicę 55 mm.
Istnieje również amerykańska kopia z tamtego okresu, japońska kopia wykonana w latach 70-tych, a także inne współczesne reprodukcje muzealne i współczesne podróbki.

Łącznie wyprodukowano od 250 000 do 300 000 brytyjskich medali restrike.