Semis - Marcus Antonius C SOSIVS IMP

Sędzia Gajusza Sozjusza (kwestora, imperatora i konsula).

Inne odniesienie: JIAN#2 (Journal International d'Archéologie Numismatique, Tome onzième, s. 217, Svoronos, 1908).

Podczas gdy pierwsza z dobrze znanej serii monet Judaea Capta została wybita za czasów Witeliusza (patrz poniżej), wyraźny prototyp został wybity w 36 rpne przez Gajusza Sozjusza pod rządami Marka Antoniusza. Sozjusz, rzymski generał i gubernator Syrii, zdobył Jerozolimę w 37 r. p.n.e., wspierając Heroda Wielkiego w jego bitwie przeciwko Mattatayah Antigonus.

Moneta zwycięstwa Sozjusza w Jerozolimie przedstawia zarówno opłakującą Judeę, jak i nagiego mężczyznę (prawdopodobnie rodzajowego, ale prawdopodobnie reprezentującego M. Antygonusa) z rękami związanymi z tyłu.

Antygonus został przywrócony na króla Żydów przez Partów w 40 r. p.n.e.. W tym samym roku rzymski senat i Oktawian (August) mianowali Heroda królem Judei. Aby zdobyć należne mu miejsce, Herod pomaszerował przeciwko Antygonowi. Marek Antoniusz mianował Sozjusza gubernatorem Syrii i nakazał mu wesprzeć Heroda. Sozjusz wysłał dwa legiony i osobiście podążył z resztą swojej armii, która dołączyła do Heroda i rozpoczęła oblężenie Jerozolimy. Miasto zostało zdobyte w 37 r. p.n.e., a Sozjusz nakazał swoim żołnierzom plądrowanie. Po straszliwej masakrze żydowskich mieszkańców, sam Herod zdołał powstrzymać żołnierzy przed dalszym niszczeniem swojej nowej stolicy, obiecując im odpowiednie wynagrodzenie z własnych funduszy. Antygon poddał się Sozjuszowi, który znieważył go i szydził z niego, nazywając go "Antygoną". W końcu Sozjusz "poświęcił Bogu złotą koronę i opuścił Jerozolimę, zabierając Antygonusa w łańcuchach do Antoniusza", według Józefa Flawiusza. W 37 r. p.n.e. Antoniusz zimował w Antiochii.

Nie jest jasne, dlaczego monety te zostały wybite w Zatybrzu, ale przypisanie wydaje się prawdopodobne. Antoniusz miał flotę stacjonującą w Zacyntusie w 39 r. p.n.e., a sam Sozjusz dowodził lewym skrzydłem floty Antoniusza w Actium. Autorzy RPC zauważają również, że pochodzenie tych monet potwierdza Zacyntus jako miejsce ich produkcji.

Z David Hendin, Przewodnik po monetach biblijnych, wydanie 5, s. 404-405